سقف آسمون

آسمون دله هر کسی یه سقفی داره سقفه آسمونه دله شما تا کجا بالا میره؟

سقف آسمون

آسمون دله هر کسی یه سقفی داره سقفه آسمونه دله شما تا کجا بالا میره؟

یادم امد به گلهای شمعدانی باران زده

به نگاه عاشقانه ای که رد قطره ها را بر روی گلبرگهای شمعدانی  دنبال میکرد

به  عطر خاک باران خورده

و دستهایی که  با لمس دستانش همچنان کوره اتش بود 

یادم اید  خاطرات شبهای پاییزی را که با یاد تو زمان  را بدرقه میکردم 

یادم امد که دیگر نیستی و من مچنان شبهای بلند پاییز را دوست دارم  اما تلخ .............................

یا حق 

نظرات 0 + ارسال نظر
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)
ایمیل شما بعد از ثبت نمایش داده نخواهد شد